Enkaz
Sakinliğimin şaşkın bakışlarını boynuma dolayarak adımlıyorum sokakları.Adımlarını hatırlamaya çalışıyorum, yanımda yürürkenki hallerini .. Uyanınca bölük pörçük hatırlamaya çalıştığım bir rüyaydın sen sanırım ..
Evet kesinlikle bir rüyaydın sen.O özlenene duyulan istek ile görülmüş bir rüya.Beynimin benimle benden öte içimde sığınabileceğim tek şey olan özlemimle dalga geçişiydin. Öyle zekice tasarlanmıştı ki bu oyun, hiçbir kusuru yoktu. Gök ve yer yerli yerindeydi, iki yürek sakindi .. Sakince,yürek çarpıntısı olmadan sarıldılar.. Özlem de tam yerli yerindeydi, güzel gözlerinde..
İçimde ince bir özlem .. Ne garip özlemlerim var benim değil mi ? Reel olmayan , aciz … Söylediğin her söz ile içimde yerle bir olan bir enkaz.. Enkazın enkazı .. O enkazın da enkazı .. Daha ne kadar enkazlaşabilirim ki ? Ne kadar daha izin verebilirim..
